P\u00f3\u017an\u0105 jesieni\u0105 1985 roku w zmaganiach o ostatnie bilety na meksyka\u0144ski mundial z europejskich dru\u017cyn pozosta\u0142y na placu boju ju\u017c tylko Belgia, Holandia i Szkocja. Szkoci musieli upora\u0107 si\u0119 w bara\u017cu z mistrzem Oceanii \u2013 Australi\u0105, obie ekipy z Beneluksu za\u015b stan\u0119\u0142y do pe\u0142nej podtekst\u00f3w rywalizacji mi\u0119dzy sob\u0105. <\/p>\n\n\n\n
Pomara\u0144czowi kontra Czerwone Diab\u0142y. Dla jednych i drugich stawk\u0105 opr\u00f3cz przepustek do Meksyku by\u0142 przywilej patrzenia na odwiecznych rywali z g\u00f3ry. Dla Holendr\u00f3w ewentualny sukces oznacza\u0142by te\u017c wyrwanie si\u0119 z impasu. Inaczej bowiem ni\u017c to bywa\u0142o w przesz\u0142o\u015bci spadkobiercy osza\u0142amiaj\u0105cego futbolu totalnego, kt\u00f3ry \u015bwi\u0119ci\u0142 tryumfy w latach 70-tych, nie przyst\u0119powali do starcia z s\u0105siadami w roli faworyt\u00f3w. Nie by\u0142o ich ani na mundialu w Hiszpanii, ani podczas EURO 84 we Francji. W po\u0142owie tamtej dekady tkwili w okresie przej\u015bciowym. Stare ju\u017c przemin\u0119\u0142o, a nowe jeszcze nie nadesz\u0142o. I cho\u0107 wszyscy, kt\u00f3rzy wkr\u00f3tce mieli decydowa\u0107 o sile ekipy Oranje, a wi\u0119c Gullit, Koeman, Rijkaard czy Van Basten szturmem brali w\u0142a\u015bnie pierwszy sk\u0142ad lub si\u0119 do niego dobijali, to jednak nie zd\u0105\u017cyli jeszcze pi\u0142karsko okrzepn\u0105\u0107. Belgowie za\u015b zmontowali piekielnie siln\u0105 kadr\u0119. Z Pfaffem, Geretsem, Ceulemansem i Scifo na czele. I jak si\u0119 mia\u0142o ostatecznie okaza\u0107 to oni wyszli z tej rywalizacji zwyci\u0119sko. O losach awansu, kt\u00f3re wa\u017cy\u0142y si\u0119 do ostatniej chwili, co szczeg\u00f3\u0142owo opisali\u015bmy\u00a0tutaj<\/span><\/strong><\/a>,\u00a0przes\u0105dzi\u0142 gol zdobyty w ko\u0144c\u00f3wce spotkania rewan\u017cowego w Rotterdamie. Gdy rozentuzjazmowane pomara\u0144czowe trybuny ju\u017c fetowa\u0142y sukces.<\/p>\n\n\n\n Holendrzy powinni by\u0107 wdzi\u0119czni losowi, \u017ce w og\u00f3le si\u0119 do owego bara\u017cu za\u0142apali. I nie pogrzebali swych szans wcze\u015bniej. A raczej nie losowi, tylko dw\u00f3m ludziom, kt\u00f3rzy wyci\u0105gn\u0119li dru\u017cyn\u0119 z do\u0142ka, kiedy jej nie sz\u0142o i potrzebowa\u0142a nowego impulsu. Mimo, \u017ce obaj na starcie byli z r\u00f3\u017cnych przyczyn niewiadom\u0105. Pierwszy z nich \u2013 szybko pn\u0105cy si\u0119 w g\u00f3r\u0119 Leo Beenhakker, dla kt\u00f3rego przepustk\u0105 do selekcjonerskiej nominacji by\u0142o kilka sezon\u00f3w sp\u0119dzone na \u0142awce Ajaxu i Realu Saragossa – przej\u0105\u0142 stery w kadrze w trakcie nie uk\u0142adaj\u0105cych si\u0119 po my\u015bli Oranje eliminacji z r\u0105k legendarnego Rinusa Michelsa po tym jak u wielkiego poprzednika zdiagnozowano powa\u017cne problemy kardiologiczne. I z miejsca uda\u0142o mu si\u0119 poprawi\u0107 wyniki. Cho\u0107 nale\u017cy odnotowa\u0107, \u017ce Michels podczas swej drugiej z czterech kadencji na posadzie trenera reprezentacji prowadzi\u0142 j\u0105 przez zaledwie 39 dni (a w jego dorobku tak naprawd\u0119 licz\u0105 si\u0119 pierwsza i trzecia spi\u0119te klamrami \u201ecudownych lat\u201d 1974 i 88). Jeszcze wcze\u015bniej fatalny start rywalizacji o bilety do Meksyku zanotowa\u0142 Kees Rijvers. Drugim z \u201eratownik\u00f3w\u201d by\u0142 za\u015b m\u0142ody obiecuj\u0105cy lewoskrzyd\u0142owy Rob de Wit. To on ci\u0105gn\u0105\u0142 dru\u017cyn\u0119 za uszy w bara\u017cu przeciwko Belgom (w meczu rewan\u017cowym notuj\u0105c gola i asyst\u0119), wcze\u015bniej za\u015b sprawi\u0142, \u017ce Holandia w og\u00f3le si\u0119 do niego dosta\u0142a strzelaj\u0105c kluczow\u0105 w og\u00f3lnym rozrachunku bramk\u0119 W\u0119grom. Po pi\u0119knej indywidualnej akcji.<\/p>\n\n\n\n